agenda | persberichten | home

 

November
2010

Den Herberg genomineerd!

 

persbericht



G
E
N
O
M
I
N
E
E
R
D


Den Herberg is in de race voor de titel meest markante horecaonderneming van Limburg.
De verkiezing van Koninklijke Horeca Nederland is voor horecazaken met markante en innoverende ideeën over het ondernemerschap in de branche. Over twee weken komt er een commissie op bezoek bij Den Herberg om de uitbaters op die criteria te beoordelen. 

Op 22 november wordt in de Oranjerie bekend gemaakt wie de Limburgse titel van meest markante horecaondernemering krijgt. Op 11 januari volgend jaar wordt bekend wie de drie landelijke winnaars zijn.
Eigenaren Puck en Maril Bergs zijn trots op hun nominatie. Kandidaten worden namelijk doorgaans voorgedragen door collega ondernemers en organisaties en bedrijven die betrokken zijn bij de bedrijfstak. "Voor ons is het al leuk dat we genomineerd zijn .Toch een kroon op ons harde werken."

 

Nawoord:

Wim Cox van Cox & Co uit Roermond is verkozen tot Meest Markante Horecaondernemer van Limburg 2010. Hij versloeg daarmee de andere genomineerden: Puck Bergs van Den Herberg in Belfeld, Marcel van den Beuken van de Gasterie de Lieve Hemel in Sevenum en Jan Theunissen van de Oolderhof in Herten.

 

Lang zal mopsje Zjuul leven

Uit dagblad de Limburger
Woensdag 23 oktober 2006
Edition: Venlo

Belfeld
Door Paul van Gageldonk

Een mopshond die zijn verjaardag samen met 63 andere hondjes viert. Jeanne uit Tegelen verlegde de grens van de dierenadoratie weer een stukje en organiseerde een uniek festijn in een restaurant in Belfeld.

De jarige Zjuul wacht, aan het hoofd van de tafel, op het teken van zijn baasjes Jeanne en Victor van Spijk om tot de aanval over te gaan.  Foto: Richard Fieten.De meeste mannetjes heten Binky of Spike. Teven gaan vaak als Mopsie door het leven. Hier is het feest en heersen hoge verwachtingen. Vooraan in de zaal staat een tafeltje met uitgestalde cadeaus. Rechtstreeks uit de winkel, soms zelf gefabriceerd. Allemaal met een mooie strik eromheen en vaak vergezeld van een persoonlijke, opwekkende boodschap.
Op een enorm videoscherm worden beelden getoond van kleine, kwijlende hondjes. Live, aan de stamtafel, zitten negen van die hondjes. Allemaal mops.
De oppermopshond van vandaag zit aan het hoofd. Zjuul, mannetje, vandaag zes jaar oud geworden, knalrode strik om de hals. De mopsjes staren geconcentreerd naar hun smakelijk ogende bordjes vol met lekker voedsel. Op het feestmenu staan onder meer stukjes kipfilet. De verjaardagstafel wordt feestelijk verlicht door flakkerende waxinelichtjes. Dan klinkt een signaal en wordt lang zal-ie leven aangeer massaal heven, door de baasjes en bazinnetjes die achter hun mopsjes staan opgesteld. Als Zjuul dan ook nog met zijn rechterpoot meezwaait, is het startsein gegeven: de mopsjes vallen massaal aan op het voedsel. Na vier minuten luidkeels geschrans en hier en daar wat opgewonden kreetjes is de vloer van de taveerne veranderd in een glibberige massa van kipfilet en kwijl.

Scène uit een film van Fellini of Bunuel? Nee, uit de hand gelopen ideetje van een Tegelse vrouw, uitgevoerd op een zondagmiddag in restaurant De Herberg in Belfeld. Hoe ver mag je gaan als dierenliefhebber? Heel ver, vindt Jeanne van Spijk (51). Zij en haar man Victor hebben geen kinderen. Kijk, en dan ga je de grenzen al een beetje verleggen. Zes jaar geleden begon het. Toen Zjuul, haar derde mopshond, een jaar werd, besloot Jeanne er een feestje van te maken. „Zelf vieren we onze verjaardagen niet of nauwelijks. Maar we houden zoveel van Zjuul, dat we iets bijzonders wilden doen.”

Die eerste keer bleef het eerbetoon nog beperkt tot een intiem samenzijn met een paar bevriende honden, in het Tegelse appartement van Jeanne en Victor. Het verjaardagsfeest groeide elk jaar verder uit. Vorig jaar was de limiet bereikt. Er liepen dertig honden in haar woning rond en Jeanne had zelf geen zitplaats meer.
En toen werd het idee voor een mopsentreffen geboren. Waarom niet een grote bijeenkomst organiseren, in een zaal? Leuk voor Zjuul, leuk voor de andere mopshonden die zouden komen. Kon er informatie worden uitgewisseld, konden vriendschappen worden gesloten. De Herberg stelde een zaal beschikbaar en dierenwinkel Het Natuurhuis was bereid om het voedsel te sponsoren. Er werden oproepen geplaatst in huisaan-huisblaadjes. En prompt stond de telefoon bij Jeanne roodgloeiend. Dit voorzag in een behoefte. „Kijk maar om je heen”, zegt een stralende Jeanne. In de zaal en op de binnenplaats worden tientallen grote en kleine, jonge en oude mopshondjes tot misselijk aan toe volgestopt met lekkernijen. De gasten komen uit alle delen van de provincie en zelfs van over de grens. Zo is daar Carla Moerschen uit Tönisvorst (bij Krefeld) met Eika, een driejarig teefje. En daar hebben we Kristel Lohweck uit Velbert (nabij Wuppertal), die Lucy van twee en Theo van tien weken heeft meegenomen.
Voor de bazen en bazinnetjes is een tafel klaargezet met koffie en vlaai. Tractatie van Zjuul. Het feestvarken, pardon feesthond, wordt aan de lopende band gefeliciteerd door eigenaren van andere mopshondjes. Zjuul kluift onverstoorbaar verder.

Hamvraag: waarom is iedereen eigenlijk zo gek op die kleine hondjes? Een kleine bloemlezing. Kristel uit Velbert over haar Lucy: „Het is zo’n komediantje. Laatst had ze in een doe-het-zelfzaak een pen gevonden en liep ze met dat ding in haar bek de hele winkel rond. Iedereen lachen.”
Junita Kraaijenveld uit Leveroy over haar zes mopsjes: „Ze zijn lekker pittig. Soms wel eens tè. Ik zeg wel eens: als ze batterijen hadden, dan zou ik ze er af toe uit halen.”
En de bazin van onze hoofdrolspeler, Jeanne: „Ze zijn zeer aanhankelijk, zeer lief.” Niet altijd. Af en toe zijn er schermutselingetjes. Maar er hoeft niet ingegrepen te worden. Iedereen houdt zich aan het huishoudelijk reglement.

Belangrijkste regels: baasjes en bazinnetjes ruimen de rotzooi van hun eigen kroost op. En er mag tijdens het feest niet worden gehandeld in mopsjes. Uit respect voor de jarige Zjuul.
De campagneleiders van de Partij voor de Dieren hoeven hier geen stemmen te ronselen. Alle aanwezigen zijn ongeneeslijk dierendwaas. Velen van hen zullen op 22 november op de dierenpartij gaan stemmen, zo leert een mini-enquête. Medeorganisator Wil Relouw vernam via de Stemwijzer welke politieke partij hem op het lijf is geschreven. Hoeft hij toch zeker niet uit te leggen welke partij bij hem uit de bus kwam?

naar boven


Thuis in Den Herberg bij Puck en Maril

Uit 't Gazetje
Woensdag 6 september 2006

Belfeld
Door Frans Boumans

Afgemeten aan het succes de eerste vier maanden van het bestaan van de herberg van Puck Bergs en zijn vrouw Maril Bergs-Schmitz hebben zij een gat in de markt gevonden. De formule lijkt simpel: renoveer een oude boerderij tot horecazaak en breng er de oorspronkelijke huiselijk sfeer in terug zodat de gasten zich er echt thuis voelen. Den Herberg is een belangrijke variëteit in het in korte tijd ontstane regionaal culinair centrum Belfeld.

Huiselijk
De Reuverse Puck en de Beldfeldse Maril – zij was vroeger bloemist in Belfeld – hebben 15 jaar café De Splinter in Venlo met succes geëxploiteerd. Enkelen jaren geleden - ze voelden zich al wat ouder en hun dochtertje was pas twee jaar - dachten zij wat anders te gaan doen, iets rustigers. Het is er niet van gekomen. Moeder Schmitz, in Belfeld bekend vanwege de lekkere asperges, verhuisde uit de boerderij aan de Rijksweg bij de rotonde en Puck en Maril begonnen een sluimerende wens om een rustige herberg te beginnen te verwezenlijken.

Grootmoeders tijd
Een herberg is het geworden maar geen rustige. Nu al vier maanden 7 dagen in de week druk in de weer, nadat ze twee jaar hard hadden gewerkt om alles naar wens op te knappen. Ze hebben een unieke huiselijke rustieke sfeer gebracht in hun herberg: oud meubilair, de oorspronkelijke metalen golfplaten boven de plafondbalken en tegen de bar aangebracht, oud metselwerk en veel snuisterijen uit grootmoeders tijd.
Maril: “We hebben het allemaal voor mekaar gekregen door eigenwijs te zijn en in ons zelf te geloven. Anders lukt zoiets niet. We wilden de tijdsgeest van vroeger vasthouden en aan de reacties van de mensen te oordelen, is dat heel goed gelukt.”

Herberg idee
Op het ophangbord buiten staan onder “Den Herberg” de letters B & B. Betekent Bed and Breakfast. Op hun informatieve website www.den-herberg.eu hebben zij er van gemaakt: “Bed en Bruedje” Ze hebben al twee kamers klaar voor logees. Er komen er nog meer.

Puck: “Ons uitgangspunt is: we eten wat de pot schaft. We maken iedere dag verse soepen en maaltijden voor een gunstige prijs van € 8,- tot € 10,-. Ik verkoop onze gasten altijd verse gerechten. We zij er trots op, dat jong en oud zich bij ons in Bourgondische sfeer ontmoeten. We zien dat oudere mensen weer eens uit hun huis komen. “Maril vult aan: “We willen het herbergidee van vroeger in praktijk brengen. Zo krijgt iemand die s’avonds laat nog binnen komt nog wat te eten maar wel wat de pot schaft.” Eenpersoons gasten zijn natuurlijk even welkom.

Ofschoon voor volgend jaar al een aantal bruiloften zijn vastgelegd, (“We gaan als een sneltrein”, zeggen ze enthousiast) gaat het echtpaar door met plannen maken. Straks wordt het terras verwarmd. Slaapkamers komen erbij. De achterom wordt nog beter gereed gemaakt voor grotere gezelschappen. Ook beginnen ze met het aanbieden van een boerenontbijt op zondagmorgen. Inderdaad met ‘kerbóet en huidvléis’.
Ook kunnen mensen, die een feestje hebben, hun zelfgemaakte gerechten meebrengen. Een feestpakket op maat, noemen ze dat. Den Herberg levert dan de drank. Puck: “Iedereen moet zich thuis voelen. Net alsof ze thuis een feestje geven maar dan op een andere locatie.”

Het telefoonnummer om te reserveren is 077-4748214, maar een gezelschap van enkele personen hoeft dat niet, ook niet voor het ontbijt.

naar boven


De wijze woorden van tante

Uit dagblad de Limburger
Woensdag 21 juni 2006
Edition: Venlo

Belfeld
Door Paul Seelen

Puck en Maril Bergs, in het verleden exploitanten van het Venlose culturele Kafee De Splinter, zijn terug van weg geweest. Met een nieuw, verrassend
initiatief: een dorpsherberg in Belfeld.
"Mijn tante zei altijd: 'Waem van d'n ermood niks wet te make, is neet waerd dette laef!"

Puck Bergs heeft de afgelopen twee jaar vaak aan zijn tantes wijze woorden gedacht. Omdat de banken Puck en zijn echtgenote Maril niet wilden helpen, hebben zij al hun creativiteit moeten aanwenden en elke cent drie keer moeten omdraaien om hun droom te verwezenlijken. Maar het is gelukt. Ze zijn terug in de schijnwerpers. Als eigenaren/uitbaters van een heuse dorpsherberg. Ouderwetse gastvrijheid in de geest van de beroemde uitspanning Moeder de Gans in het Belgische Teuven - maar dan in Belfeld.

Puck (54) en Maril (51) hebben een rijk verleden in de horeca achter de rug. In 1986 namen zij De Splinter in voormalige garageboxen in het centrum van Venlo over en bouwden het uit tot een cultureel café. Meer dan 500 activiteiten organiseerden zij. Voornamelijk theater en muziek, van smartlappen tot punk. De Splinter werd een begrip. Vooral bij jongeren.
Bekend door de huiskamersfeer die Puck (metaalbewerker van oorsprong) en Maril wisten te creëren. Omdat ze het wat rustiger aan wilden gaan doen, stapten Puck en Maril er in 2001 uit. "We hadden net een dochtertje gekregen en wilden daar meer tijd voor hebben", zegt Maril. "We zijn toen eerst op wereldreis gegaan. Daarna is Puck in het asielzoekerscentrum gaan werken en ik in de verslavingszorg."
Het bloed bleef echter stromen waar het niet meer gaan kon. Puck: "Ik hoor het de vertegenwoordiger van de Brand-bierbrouwerij nog zeggen bij ons afscheid van De Splinter: 'we zien elkaar wel weer'. Hij heeft gelijk gekregen."

Na in zijn geboorteplaats Reuver een eetcafé mee opgezet te hebben, is Puck naar Belfeld verhuisd. Aan de Rijksweg bij de rotonde hebben hij en zijn vrouw het ouderlijk huis van Maril - een oude boerderij - omgetoverd tot een dorpsherberg. Stad en land hebben zij afgestruind naar betaalbare bouwmaterialen, meubels en kleingoed. De bar in het café dat in de oude huiskamer is ingericht komt uit het voormalig Citytheater in Venlo, een pui uit Causerie De Boulevard in dezelfde stad, stoelen uit zaal Custers in Hout-Blerick. De inrichting van de herberg is nog het best te omschrijvenals: een bonte kermis. Spullen gekocht op rommelmarkten en via internet, maar vaak ook gekregen. Een eethoek van een overleden pastoor, heiligenbeeldjes, oude spaarpotten, emaille reclameborden, een glazen pot met oude knopen... Het aardige is dat het allemaal bij elkaar past. En een functie heeft: een kolenkit op het damestoilet doet dienst als emmer voor maandverband - je moet er maar opkomen.

Zeven weken is Den Herberg nu open. En loopt als een trein. Brunches, koffietafels, zilveren bruiloften, vergaderingen... "Het begon eigenlijk al toen de steigers nog stonden", vertelt Maril. "We laten het allemaal op ons afkomen. Maar dat betekent niet dat we niet genieten."
Wat het geheim van hun succes is? Maril hoeft daar niet lang over na te denken. "De relaxte, Bourgondische sfeer. Hier kan héél veel. Iedereen voelt zich hier thuis. Opa's, oma's, kinderen en kleinkinderen. Wil je eten dan kun je eten, maar wel alleen wat de pot schaft. Nu eens een uitsmijter, dan een schnitzel..."

Tussen het werken door gaan Puck en Maril gewoon verder met verbouwen. Op de bovenverdieping worden vijf B & B-kamers ingericht. Elk met een ander thema.
Een rozenkamer, een wereldkamer, een Hollandse kamer - met heel veel Delfts blauw en een badkuip in de vorm van een schip.
Veel tijd om na te denken heeft Puck Bergs door alle drukte even niet. Toch flitsen de woorden van zijn tante nog wel eens door zijn gedachten.

naar boven


Den Herberg | Rijksweg Noord 2 | Belfeld | 077-4748214 | 06-20199862